Ik ben goed genoeg (en jij ook)

Ik ben goed genoeg (en jij ook)

Waarom is het zo ontzettend lastig om jezelf te accepteren zoals je bent? Als ik heel eerlijk ben, dan heb ik hele andere voorkeuren voor – op ieder gebied, als ik puur kijk naar mijn smaak of waartoe ik mij aangetrokken voel – dan zijn dat hele andere dingen dan hoe ik eruit zie en hoe ik ben.

De neiging die je dan kan hebben, is te veranderen om in lijn te komen met dat wat je smaak is. Maar dat is een strijd of strategie die ik niet aan zou raden.

Als ik puur kijk naar uiterlijk, dan vind ik donkerbruin haar echt supermooi. Ik heb rood haar. En dan kan ik natuurlijk mijn haar verven zodat het ook donkerbruin is maar dat zou helemaal niet kloppen bij mijn huid. Bij mijn sproeten. Dat is onnatuurlijk.

Ik vind niet alleen bruin haar mooi, maar ik vind ook een bijbehorende wat donkerdere huidskleur mooi.  Huiden die dan echt in de zon binnen no-time bruin zijn. Dat zie ik echt ideaal.

Ik heb zelf natuurlijk een hele bleke huid. Een super witte huid. Ik kan dan nog wel gaan spray-tannen, maar het zou gewoon niet kloppen. De losse onderdelen zouden dan wel in lijn zijn met wat ik mooi vind, maar het zou niet kloppen bij mij.

Iets vergelijkbaars. Wat mij echt supererg aantrekt, is klassiek ballet. Dat zou je misschien niet van mij verwachten maar ik vind bijna niets mooier dan een prima ballerina te zien die danst. Ik heb daar zo ontzettend veel bewondering voor. Ik vind dat zo ontzettend mooi. Prachtig. Ik zou dat dan ook wel willen zijn. Dat denk ik dan wel eens. Als ik anders was, dan zou ik echt dat willen zijn.

Ik heb ook aan ballet gedaan. En ik dacht ook opeen gegeven moment, ik voel mij er zo erg tot aangetrokken dus ik ga gewoon op volwassenenballet. Wat er daar gebeurde, was dat ik ontdekte dat ballet gewoon een en al herhaling is. Precisie. Duizend keer dezelfde oefeningen. Dat voelde zo onvrij voor mij.

Het past gewoon niet bij de persoonlijkheid die ik heb. Ik hou niet van voortdurende herhalingen en dat het perfect moet zijn. Wat veel beter bij mij past is om volkomen vrij te dansen zoals je dat bij biodanza doet. Dat het echt geen reet uitmaakt hoe het eruit ziet, maar dat het gaat om expressie, jezelf uit drukken via dans. Dat verder niemand op je let. Je jezelf gewoon laat gaan. En een goed gevoel krijgt bij het dansen. Dat past bij mij, maar toch hebben ballerina’s echt zo’n super aantrekkingskracht op mij.

Iets anders wat ik heel interessant vind, zijn echt van die zakenmensen. Van die consultants. Die complexe vraagstukken oplossen bij bedrijven. Die gewoon mogen meedenken over echt moeilijke vraagstukken. Die dan in een team werken en dat je dan eigenlijk het uiterste uit jezelf haalt, uit je brein, om een complex probleem om te lossen. Dat je er dan helemaal voor gaat.

Die mensen zijn vaak onderweg. Vaak in het buitenland. En ze leven zo helemaal in dat werk. In zo’n wereldje wat ik superinteressant vind. Ik ben er ook weleens achteraan gegaan. Zou ik niet ook na mijn studie zo’n traineeship kunnen doen? Ik kwam sowieso niet eens in aanmerking met mijn cijfers, maar ik heb het wel verkend omdat het een aantrekkingskracht op mij heeft.

Wat ik nu inzie.. Die mensen werken echt superlange dagen. Die zijn echt zo ontzettend toegewijd. Die werken misschien wel van ’s ochtends 6 uur tot midden in de nacht als het nodig is. Ze gaan gewoon door. En ik weet van mijzelf dat ik het na 3 uur effectief werken wel weer gehad heb qua energie en focus. Dan wil ik eigenlijk gewoon naar buiten, op blote voeten door het bos lopen of door het gras minimaal, om mijzelf weer op te laden en weer nieuwe energie te krijgen. Het zou helemaal niets voor mij zijn. Werkdagen van 12 uur of van 16 uur.

Weer is het inzicht: het past niet bij mij. Ik kan wel achter de dingen aangaan waartoe ik mijzelf echt aangetrokken voel en proberen mijzelf te veranderen zodat ik kan krijgen of worden waartoe ik mijzelf aangetrokken voel. Maar wat ik echt als mijn taak zie, is om gewoon mijzelf te zijn. Om de beste versie van mij te zijn.

Om gewoon na te gaan van: hoe ziet mijn uiterlijk eruit? En dat is dan gewoon mijn uiterlijk en dat maakt niet uit. Het maakt niet uit dat het niet mijn favoriete uiterlijk is als ik het voor het zeggen zou hebben. Dit is gewoon het uiterlijk waarmee ik dit leven hier ben. Dit is het. Hiermee doe ik het.

Wat ik zeker weet is dat er een hele groep mensen is die rood haar supermooi vindt. Misschien zelfs wel het mooist van alle haarkleuren en die een blanke huid met sproeten wel heel mooi en aantrekkelijk vindt. Dat dat gewoon hun voorkeur is. Dan is dat toch helemaal prima?

Dan zoek ik de mensen in mijn leven die ik bijvoorbeeld heel mooi vind en aantrekkelijk. Ik kijk op Instagram gewoon mee met de ballerina’s, de zakenmensen en de fitgirls. Gewoon alles wat mij aantrekt. Alles wat mijn fascineert. Ik krijg een kijkje in hun leven en ondertussen leef ik gewoon mijn leven. Puur op basis van wie ik ben en wat ik qua energie nodig heb. Op basis van hoe ik qua energie in elkaar zit.

Ik heb het  er gewoon mee te doen, dat ik een beperkt aantal uren echt met focus kan werken en daarnaast heb ik gewoon sporttijd nodig, buitentijd en ik heb veel alleen-tijd nodig. Ik schrijf graag. Dat voelt ook echt als nodig – het voelt als een soort verslaving. Dat is gewoon op basis van hoe ik elkaar zit. Dat is gewoon mijn rol hier. Dat is wat ik nu ben hier. En ik hoef niet iets anders te zijn.

Het leuke is. Ik kan gewoon zo helemaal zijn wie ik ben, en dan zouden andere mensen kunnen zeggen van:

– Wow, jij inspireert mij echt. Dat jij zo creatief bent en iets durft te doen met je ideeën en dat je een ondernemer bent. Dat jij kan leven zonder de zekerheid van een vast inkomen.

– Of wow, dat jij gewoon zonder make-up de deur uitgaat en dat prima vindt. En dat ze dat zelf dan nooit zouden durven.

– Misschien denken mensen: wow, dat jij je zo helemaal durft uit te leven als je danst. Dat je zo helemaal losgaat. Dan ben ik gewoon aan het doen wat ik doe.

Ik weet niet precies wat mensen allemaal denken. Maar ze zouden dus ook allemaal dingen kunnen denken bij mij die hun inspireren. En dat ze denken van: ‘Joh, als ik naar jou kijk, krijg ik het gevoel dat ik wat vrijer mag zijn. Of dat ik wat meer losjes mag zijn. Of dat ik wat meer naar mijn eigen energie mag luisteren. Gewoon puur door mij te zijn.

Daar hoef ik helemaal niets voor te doen en dan ben ik al goed genoeg. Hoe cool is dat?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gelukkig afgestudeerd

“Het is gewoon allemaal super vloeiend en vlekkeloos verlopen. In mijn eentje was het echt niet gelukt. Ik had het hele overzicht niet. Jij hebt het allemaal logisch neergezet en heel die planning die je doorstuurde en die terugkoppeling was superfijn”

Nour, Sociaal Pedagogische Hulpverlening

Lees het hele interview met Nour + de ervaringen van anderen

Gelukkig afgestudeerd

Suus steekt veel tijd, moeite en energie in het begeleiden van zowel jouw scriptie als jezelf. Ze houdt rekening met jou als persoon en kijkt waar jouw krachten en jouw valkuilen liggen. Vanuit deze basis maakt zij een werkschema en geeft ze duidelijke en concrete feedback.

Bas, Sociaal Pedagogische Hulpverlening

Lees de hele review van Bas + de ervaringen van anderen

Gratis e-book

Mag ik je de weg wijzen?

* indicates required